Texel: Prins Hendrikzanddijk

Een foto vanaf de "CoastSnap Texel" paal.

Achtergrond

De Prins Hendrikzanddijk maakt deel uit van de Waddenzeedijk, die Texel beschermt tegen hoogwater uit de Waddenzee. Bij toetsing van de dijk, in 2006, bleek dat deze niet meer voldeed aan de eisen voor waterveiligheid. Daarom is de dijk versterkt door over een lengte van 3 kilometer een zanddijk aan te leggen. De zandige versterking beslaat 5 miljoen m3 zand, verspreid over een gebied van 200 hectare. Het resultaat is een nieuw duinlandschap tegen de oude dijk en een kwelderlandschap aan de zeezijde. Door het dynamische karakter van het gebied voldoet dit deel van de Texelse zeewering ook voor de komende decennia weer aan de strenge eisen van waterveiligheid.

Zie hieronder het verhaal van de Prins Hendrikzanddijk.

Waarom hier?

Sinds de oplevering van de zanddijk in 2019, verspreidt het zand zich langzaam langs de waterlijn. Hierbij breidt de aangelegde zandhaak zich langzaam uit door de vorming van schoorwallen. De ontwikkeling van deze schoorwallen hangt af van de golf- en stromingscondities. Met behulp van het CoastSnap station bij de Prins Hendrikzanddijk willen we beter begrijpen wanneer de waterlijn verandert en onder welke omstandigheden. Deze studie maakt deel uit van een groter onderzoeksproject van de Universiteit Utrecht en de Technische Universiteit Delft, onder de naam EURECCA, waarbij de ontwikkeling van de zanddijk wordt onderzocht. Met de opgedane kennis uit dit project willen beter begrijpen hoe zandige versterkingen in vergelijkbare milieus kunnen worden toegepast. Bekijk hieronder een korte video over de achtergrond van het onderzoek.